Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Levitra 10 mg tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej (wardenafil)

Odnotowano ciężkie zdarzenia sercowo-naczyniowe, w tym nagły zgon, tachykardię, zawał mięśnia sercowego, tachyarytmię komorową, dławicę piersiową oraz zaburzenia naczyniowo-mózgowe (w tym przemijający napad niedokrwienny i krwotok mózgowy), występujące w związku czasowym z przyjmowaniem wardenafilu.

• Efekt leku zależy od pobudzenia seksualnego – bez niego erekcja nie nastąpi.
• Lek nie zwiększa libido, a jedynie ułatwia osiągnięcie i utrzymanie erekcji.
• Suche środowisko pochwy u partnerki może utrudniać stosunek, mimo skutecznej erekcji.
• Stres i lęk mogą osłabiać działanie leku, dlatego ważne jest odprężenie.
• Skuteczność może być niższa u mężczyzn z ciężkimi uszkodzeniami nerwów lub naczyń (np. po radykalnej prostatektomii).

U większości pacjentów, u których wystąpiły te zdarzenia, stwierdzono wcześniej obecność czynników ryzyka chorób układu krążenia. Nie jest jednak możliwe ostateczne ustalenie czy zdarzenia te mają bezpośredni związek z apteka levitra 10 mg czynnikami ryzyka, z przyjęciem wardenafilu, z aktywnością seksualną czy z połączeniem tych lub innych czynników.

Stosowanie Levitra: leczenie zaburzeń erekcji

Unikać stosowania z ketokonazolem i itrakonazolem; stosowanie z itrakonazolem lub ketokonazolem jest przeciwwskazane u mężczyzn >75 lat. Stosowanie z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (np. z erytromycyną lub klarytromycyną) może wymagać dostosowania dawki wardenafilu (dawka wardenafilu nie powinna przekraczać 5 mg). Sok grejpfrutowy - słaby inhibitor CYP3A4 w ścianie jelit, może powodować niewielkie zwiększenie stężenia wardenafilu we krwi. Nie wykazano wpływu na farmakokinetykę wardenafilu następujących substancji: ranitydyna, cymetydyna, digoksyna, warfaryna, glibenklamid, alkohol, pojedyncze dawki leków zobojętniających kwas żołądkowy (preparaty glinu lub magnezu), kwas acetylosalicylowy, inhibitory ACE, leki ß-adrenolityczne, słabe inhibitory CYP3A4, leki moczopędne, leki stosowane w leczeniu cukrzycy (pochodne sulfonylomocznika i metformina).

Bardzo często:

Wardenafil nasila hipotensyjne działanie azotanów - jednoczesne stosowanie wardenafilu i nitratów, donorów tlenku azotu w jakiejkolwiek postaci lub nikorandylu jest przeciwwskazane. Jednoczesne stosowanie wardenafilu i leków blokujących receptory a-adrenergiczne można rozpocząć jedynie w przypadku, gdy pacjent ma ustalone leczenie lekami blokującymi receptory a-adrenergiczne - leczenie wardenafilem należy rozpocząć od najmniejszej zalecanej dawki początkowej 5 mg. Wardenafil można zastosować w dowolnym momencie, niezależnie od przyjmowania tamsulozyny lub alfuzosyny. W przypadku jednoczesnego stosowania innych leków blokujących receptory a-adrenergiczne oraz wardenafilu należy zachować odstęp pomiędzy podaniem obu leków. Wardenafil podawany jednocześnie z nifedypiną o przedłużonym uwalnianiu pacjentom z nadciśnieniem tętniczym powoduje dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego i zwiększenie częstotliwości rytmu serca. Ostrożnie stosować u pacjentów z anatomicznym zniekształceniem prącia (np. skrzywienie prącia, zwłóknienie ciał jamistych, choroba Peyroniego) lub u pacjentów ze schorzeniami, które usposabiają do wystąpienia priapizmu (np. niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi, białaczka). Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania wardenafilu w połączeniu z innymi metodami leczenia zaburzeń erekcji nie były przedmiotem badań - nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania.

Wardenafil może być stosowany w dowolnym momencie, niezależnie od przyjmowanej tamsulozyny lub alfuzosyny. Należy unikać jednoczesnego stosowania wardenafilu z silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4 (doustna postać ketokonazolu i itrakonazolu).

DIETETYCZNE WSPARCIE EREKCJI

U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (A-B w skali Child-Pugh) należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od dawki 5 mg; w zależności od skuteczności i tolerancji leku dawkę można zwiększyć; maksymalna dawka u pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby wynosi 20 mg w postaci tabl. ; maksymalna dawka u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby wynosi 10 mg w postaci tabl. nie należy stosować u pacjentów z umiarkowaną oraz ciężką niewydolnością wątroby. U pacjentów przyjmujących inhibitory CYP 3A4, takie jak erytromycyna lub klarytromycyna, dawka wardenafilu nie powinna być większa niż 5 mg. Lek nie jest wskazany do stosowania u osób w wieku poniżej 18 lat - nie ma właściwego wskazania do stosowania leku u dzieci i młodzieży.

Działania niepożądane

można zażywać razem z pokarmem lub bez niego; początek działania może być opóźniony, jeżeli lek przyjmuje się razem z posiłkiem wysokotłuszczowym. w j. ustnej należy umieścić w jamie ustnej na języku, gdzie nastąpi jej szybki rozpad, a następnie połknąć; tabl. w j. ustnej należy przyjmować bez płynów, natychmiast po wyjęciu tabletki z blistra; mogą być przyjmowane z posiłkiem lub niezależnie od niego. Może być konieczne dostosowanie dawki wardenafilu, jeżeli jednocześnie stosuje się leki, które w umiarkowanym stopniu hamują aktywność enzymu CYP3A4, takie jak erytromycyna i klarytromycyna. Wardenafilu nie należy popijać sokiem grapefruitowym, gdyż jednoczesne ich przyjmowanie może doprowadzić do zwiększenia stężenia wardenafilu we krwi.

Środki ostrożności

Wardenafil powoduje łagodne i przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, które w większości przypadków nie ma znaczenia klinicznego. Wardenafil szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax u niektórych mężczyzn w ciągu 15 min, jednakże w 90% przypadków Cmax jest uzyskiwane w ciągu 30-120 min od przyjęcia na czczo tabl. Średnia wartość AUC dla wardenafilu zwiększa się w przypadku stosowania tabl. powl., w wyniku miejscowego wchłaniania niewielkiej ilości leku w jamie ustnej. Początek działania leku może być opóźniony, jeżeli tabl.

Levitra a prowadzenie pojazdów

są przyjmowane razem z posiłkiem wysokotłuszczowym; posiłek nie ma wpływu na szybkość wchłaniania tabl. Lek wiąże się z białkami osocza w około 95%. Wardenafil jest metabolizowany głównie w wątrobie przez enzymy cytochromu P-450: izoformę CYP3A4, przy pewnym udziale izoform CYP3A5 i CYP2C. Lek jest wydalany w postaci metabolitów, głównie z kałem (91-95% podanej dawki) i w mniejszym stopniu z moczem (2-6% podanej dawki). Silne inhibitory CYP3A4 (indynawir, rytonawir oraz doustnie stosowany ketokonazol, itrakonazol) znacznie zwiększają stężenie wardenafilu we krwi. Należy unikać stosowania leków, które mogą wydłużyć odstęp QTc, w tym wardenafilu, u pacjentów z określonymi czynnikami ryzyka, np.

z hipokaliemią, wrodzonym zespołem wydłużonego QT, stosujących jednocześnie leki przeciwarytmiczne z klasy Ia (np. chinidyna, prokainamid) lub klasy III (np. amiodaron, sotalol). Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania wardenafilu u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia i u chorych z czynną chorobą wrzodową żołądka - zastosowanie leku u tych pacjentów powinno być poprzedzone oceną stosunku ryzyka do korzyści wynikających z terapii.

Levitra a alkohol

zawiera 10 mg lub 20 mg wardenafilu (w postaci chlorowodorku). ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 10 mg wardenafilu (w postaci chlorowodorku); tabl. ulegające rozpadowi w jamie ustnej zawierają sorbitol (E420) i aspartam (E951). Wardenafil jest stosowany doustnie w celu poprawy erekcji u mężczyzn z zaburzeniami wzwodu. W warunkach naturalnych, tj.

Czy Levitra Professional powoduje skutki uboczne?

z pobudzeniem seksualnym, wardenafil przywraca prawidłowy wzwód w wyniku zwiększenia napływu krwi do prącia. Wardenafil jest silnym i selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy 5 (PDE5), specyficznej wobec cGMP i mającej największe znaczenie wśród pozostałych fosfodiesteraz w ciałach jamistych. Wardenafil znacznie nasila działanie endogennego tlenku azotu w ciałach jamistych wskutek hamowania PDE5. Gdy w wyniku pobudzenia seksualnego dochodzi do uwolnienia tlenku levitra warszawa azotu, hamowanie PDE5 przez wardenafil powoduje zwiększenie stężenia cGMP w ciałach jamistych. Pobudzenie seksualne jest zatem konieczne do wystąpienia korzystnych efektów leczniczych wardenafilu. U osób w podeszłym wieku (≥65 lat) może być mniejsza tolerancja na dawkę maksymalną 20 mg. W związku z przyjmowaniem preparatu i innych inhibitorów PDE5 zgłaszano zaburzenia widzenia i przypadki nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION) - pacjentowi należy zalecić, aby w przypadku wystąpienia nagłych zaburzeń widzenia przerwał przyjmowanie preparatu i niezwłocznie skonsultował się z lekarzem.

w j.

• Standardowa dawka to 10 mg, ale może być ona modyfikowana przez lekarza (np. 5 mg, 20 mg) w zależności od efektu i tolerancji.
• Nie należy przekraczać jednej dawki na dobę.
• W przypadku łagodnych zaburzeń często wystarcza mniejsza dawka.
• Dla pacjentów w podeszłym wieku lub z problemami wątroby/nerek zaleca się rozpoczęcie od minimalnej dawki.
• Tabletkę połyka się w całości, popijając wodą.

ustnej (10 mg) zawiera 1,80 mg aspartamu.

• Do najczęstszych działań niepożądanych należą ból głowy, zaczerwienienie twarzy, przekrwienie błony śluzowej nosa i niestrawność.
• Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia widzenia (np. niebieskie zabarwienie), bóle pleców lub bóle mięśni.
• W przypadku bolesnej erekcji trwającej dłużej niż 4 godziny (priapizm) należy natychmiast szukać pomocy lekarskiej.
• Działania niepożądane są zwykle łagodne i przejściowe.
• Ryzyko powikłań wzrasta przy łączeniu z innymi lekami.

Aspartam jest źródłem fenyloalaniny; może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.

Bardzo często:

Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych wykazano nasilanie działania hipotensyjnego inhibitorów PDE5 przez riocyguat. W badanej populacji nie wykazano korzystnego levitra zamienniki działania klinicznego takiego skojarzenia. Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym wardenafilu, jest przeciwwskazane. Nie ma danych dotyczących interakcji pomiędzy wardenafilem a niespecyficznymi inhibitorami fosfodiesterazy, takimi jak teofilina i dipirydamol.

Super P Force

Przed podjęciem decyzji o leczeniu farmakologicznym należy przeprowadzić wywiad oraz badanie fizykalne w celu rozpoznania zaburzenia erekcji oraz ustalenia potencjalnych przyczyn tego schorzenia. Przed rozpoczęciem jakiegokolwiek leczenia zaburzeń erekcji lekarz powinien wziąć pod uwagę stan układu sercowo-naczyniowego pacjenta, ponieważ z aktywnością seksualną wiąże się pewien stopień ryzyka wystąpienia zaburzeń czynności serca. Wardenafil, ze względu na właściwości rozszerzające naczynia krwionośne, może powodować łagodne i przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzonym odpływem z lewej komory serca, np. ze zwężeniem aorty lub samoistnym przerostowym podzastawkowym zwężeniem aorty. Jest to rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, z powodu jej nieprawidłowego wydalania.

• Levitra jest jedną z trzech głównych opcji w leczeniu ED, obok sildenafilu (Viagra) i tadalafilu (Cialis).
• W porównaniu do sildenafilu, może działać nieco szybciej i być mniej zależna od pokarmów tłustych.
• Wardenafil ma wyższą selektywność dla PDE5 niż dla PDE6 (siatkówka), co może wiązać się z mniejszym ryzykiem zaburzeń widzenia.
• Wybór konkretnego preparatu zależy od indywidualnej reakcji pacjenta, stylu życia i preferencji.
• Istnieją też generyki zawierające wardenafil, często tańsze od oryginalnej Levitry.

Ponadto lek zawiera 7,96 mg sorbitolu w każdej 10 mg tabl. Preparat nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Często: zawroty głowy, nagłe zaczerwienienie, przekrwienie błony śluzowej nosa, niestrawność. Niezbyt często: obrzęk alergiczny i naczynioruchowy, zaburzenia snu, senność, parestezja i zaburzenia czucia, nieprawidłowe widzenie, przekrwienie oczu, nieprawidłowe rozróżnianie barw, ból i dyskomfort oka, światłowstręt, szumy w uszach, zawroty głowy z zaburzeniami równowagi, kołatanie serca, tachykardia, duszność, uczucie zatkanego nosa, refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie żołądka, ból brzucha, ból żołądka i jelit, biegunka, wymioty, nudności, suchość w jamie ustnej, zwiększenie aktywności aminotransferaz, rumień, wysypka, ból pleców, zwiększona aktywność we krwi fosfokinazy kreatynowej, ból mięśni, zwiększona sztywność i skurcz mięśni, nasilone erekcje, złe samopoczucie.